|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Najstarsza
pisana, odnaleziona dotychczas, historyczna wzmianka o wsi,
z której wyrosła perła uzdrowisk
dolnośląskich pochodzi z 10 września 1354 r. Pod tą datą w spisie
kościelnym metropolii praskiej po raz pierwszy
pojawia się Czermna. A zatem rok 2004 to czas Wielkiego Jubileuszu
Kudowy Zdroju. Jego ukoronowaniem
jest podpisanie proklamacji o Mieście Europejskim, wspólnie
z obchodzącym 750 - lecie czeskim Nachodem.
|
|
 |
650
lat na mapie
Historyczna Czermna z XIV w. obejmowała obszar dzisiejszego
centrum Kudowy, a więc parku i całego uzdrowiska. Wskazuje
na to nazwa: Czermnenske Lazne, używana w odniesieniu do
dzisiejszego uzdrowiska kudowskiego.
Zatem zasadne jest uznanie, że początki Kudowy Zdroju są
w Czermnej. Na obrzeżach Czermnej zaczęta się kształtować uboga
miejscowość pod nazwą Chudoba. Ponieważ ta Chudoba była bliżej
uzdrowiska niż Czermna, rozrosła się do dzisiejszej miejscowości
i zmajoryzowała Czermna.
Rozwój Chudoby wiąże się bezpośrednio z odkryciem źródeł wód
mineralnych. Informacje o ich istnieniu pochodzą z 1580 r.
Już w 1636 r. zbudowano pierwsze urz±dzenia kąpielowe.
Miejscowość rozwijała się; powstały domy gościnne i nowe łazienki.
Osuszono teren dzisiejszego parku, założono piękną promenadę.
W 1850 r. Prof. Adolf Duflos z Wrocławia dokonał dokładnej analizy
chemicznej wód leczniczych Kudowy. |
|
|
W 1949 r. M. Szmytówna w Zakładzie
Naukowo - Badawczym w Szczawnie Zdroju potwierdziła wyniki badań
Duflosa.
Na przestrzeni 100 lat: od 1850 do 1949 r. wody mineralne Kudowy
Zdroju nie uległy żadnej zmianie pod względem
chemicznym. Są trwałe i stałe. |
|
|
|
|
|
|
 |
|
| |
 |
|
|
|
|
